Με τους Μικρούς Εκπαιδευτές Διαδικτύου

Το σχολείο μας συμμετέχει στο πρόγραμμα ‘Μικροί Εκπαιδευτές για το Διαδίκτυο’. Στόχος μας είναι οι μαθητές που συμμετέχουν στο πρόγραμμα αυτό να ενημερώσουν τους υπόλοιπους μαθητές του σχολείου σε θέματα ασφαλούς χρήσης του διαδικτύου. 

Μία από τις δράσεις μας είναι η συγγραφή από τους μαθητές ενός σχετικού βιβλίου σε μορφή ημερολογίου με θέμα τον εθισμό στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και το διαδικτυακό εκφοβισμό. Το βιβλίο μας έχει τίτλο ‘Το ημερολόγιο του Ολύμπιου΄.

Τα πρώτα 3 κεφάλαια του βιβλίου

https://sway.com/l1rYYN2iKt6yPQXt

Απόσπασμα από πρώτο κεφάλαιο για εσάς…

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Τώρα θα μου πεις πώς και αποφάσισα να γράψω…πάνε μέρες, το ξέρω. Δε βόλεψε! Είχα πολλά επίπεδα να περάσω στο νέο παιχνίδι που κατέβασα. Ξέρεις εσύ…εδώ στο κομοδίνο δίπλα μου είσαι. Δε γίνεται να μην περνάς τη δική μου αγωνία κάθε φορά που πρέπει να ξεπεράσω τον εαυτό μου. Είναι βλέπεις και η μαμά στα πόδια μου. Κάθε φορά να θυμώνει και να μην με καταλαβαίνει. Επιτέλους! Είναι σημαντικό να περνάς στο επόμενο στάδιο…τι δηλαδή, στάσιμος θα μένω; Αμ τη Λένα και τη Μέλανη από πάνω μου κάθε τρεις και λίγο που τις βάζεις. Χωμένες μέσα στα βιβλία όλη μέρα. Δεν ξεστραβώνονται και λίγο με πιο σύγχρονα πράγματα. Ουφ, κανείς δε με καταλαβαίνει! Όλο ‘Διάβασε’ και ΄Διάβασε’ είναι όλοι εδώ μέσα. Ακόμα και ο μπαμπάς κόλλησε με το ίδιο τροπάρι. Αυτός που μέχρι πριν λίγο καιρό έπαιζε κρυφά από τη μαμά Play Station.

Σήμερα που λες με κοίταξε! Η Ελένη ντε…με κοίταξε σου λέω! Αυτά τα πράσινα της μάτια είναι το μόνο ωραίο πράγμα μέσα σε εκείνη την τάξη. Προσπάθησα να τη βγάλω φωτογραφία μετά το διάλειμμα αλλά τελευταία στιγμή μπήκε η δασκάλα μέσα στην τάξη και έκρυψα το κινητό. Φαντάζεσαι να με τσάκωνε; Πώς θα προλάβαινα να τελειώσω το φάρο στο Minecraft πριν τις 2:00 μ.μ.. Θα με κοροΐδευε ο Κώτσιος για όλη την υπόλοιπη μέρα…και θα έχανα και το στοίχημα! Πώς να έκανα τα μαθήματα και των δυο μας μετά; Ούτε ο Γιαννάκης το σπασικλάκι δε θα με βοηθούσε αυτή τη φορά.

Δε φτάνει η αγωνία που πέρασα με αυτό, ήρθα και σπίτι και βρήκα μια αχνιστή φασολάδα με καρότα να με περιμένει. ‘Μπλιαξ’ και πάλι ‘Μπλιάξ’! Σκέφτηκα τον Σέπα εκείνη τη στιγμή και το πώς θα κατάφερνε αυτός να ξεφύγει από την επιμονή της μαμάς του να τα φάει. Αχ βρε Σέπα…να είχα τις σούπερ δυνάμεις σου και θα σου έλεγα εγώ. Με μια βολή θα τα εξαφάνιζα από μπροστά μου και θα κατάστρεφα και όλες τις φυτείες φασολιάς στον κόσμο. Και θα το πόσταρα και στο φατσοβιβλίο για μόστρα. Λες να το έβλεπε και η Ελένη; Χμμμ…

…Καλό βράδυ ημερολόγιο! Νομίζω σύντομα θα στα λέω όλα προφορικά! ΩΩΩΩ ναι!!!

Πώς μπορείτε να μας βοηθήσετε; Επιλέξετε το (α) ή το (β):

(α) Εσείς πώς θα θέλατε να εξελιχθεί το βιβλίο; Δώστε μας τις δικές σας ιδέες ως σχόλιο στο ιστολόγιο εδώ.

(β) Βοηθήστε μας να εικονογραφήσουμε το βιβλίο μας. Σχεδιάστε χειρόγραφα ή ηλεκτρονικά κάποια σκηνή που σας άρεσε από τα πρώτα 3 κεφάλαια και παραδώστε τα στους Μικρούς Εκπαιδευτές ή ανεβάστε τα στο σύνδεσμο: https://tinyurl.com/ybcjxknz

Από τoυς μαθητές: Στ2 τάξης

Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί:

                                     Μαρία Λοΐζου Ραουνά, Κωνσταντίνος Χαραλάμπους